بررسی کیفیت آغوز در گاوداریهای صنعتی یکی از مهمترین اقدامات مدیریتی برای تضمین سلامت و رشد مناسب گوسالههای شیری است. گوساله در زمان تولد فاقد ایمنی فعال کافی بوده و دریافت سریع آغوز باکیفیت، اصلیترین راه انتقال آنتیبادیها و ایجاد ایمنی غیرفعال محسوب میشود. به همین دلیل ارزیابی دقیق کیفیت آغوز پیش از مصرف اهمیت بسیار بالایی دارد.
یکی از رایجترین و دقیقترین روشهای ارزیابی کیفیت آغوز، اندازهگیری بریکس (Brix) با استفاده از دستگاه رفرکتومتر یا اسپکتروفوتومتر است. عدد بریکس ارتباط مستقیمی با میزان ایمونوگلوبولینها، بهویژه IgG، دارد و شاخصی سریع برای تعیین کیفیت آغوز محسوب میشود. بهطور معمول آغوز با بریکس بالاتر از 22 درصد بهعنوان آغوز باکیفیت شناخته میشود و برای تغذیه اولیه گوساله توصیه میگردد. استفاده از اسپکتروفوتومتر یا تجهیزات دقیق آزمایشگاهی امکان اندازهگیری استانداردتر و کاهش خطای انسانی را فراهم میکند.
نمونهبرداری صحیح آغوز نقش مهمی در دقت نتایج دارد. نمونه باید پس از دوشش کامل و مخلوط شدن یکنواخت آغوز گرفته شود تا نماینده واقعی کل آغوز باشد. استفاده از ظروف استریل و جلوگیری از آلودگی در زمان نمونهگیری ضروری است، زیرا آلودگی میکروبی میتواند کیفیت آغوز و قابلیت جذب آنتیبادیها را کاهش دهد. در صورت عدم آزمایش فوری، نمونهها باید در دمای مناسب نگهداری شوند تا تغییرات میکروبی و فساد رخ ندهد.
علاوه بر کیفیت ایمنی، بررسی بار میکروبی یا توتال کانت (Total Bacterial Count) آغوز نیز اهمیت زیادی دارد. بالا بودن تعداد باکتریها میتواند موجب کاهش جذب IgG در روده گوساله، افزایش خطر اسهال نوزادی و تضعیف سیستم ایمنی شود. آغوز آلوده معمولاً در نتیجه بهداشت نامناسب دوشش، تجهیزات آلوده، نگهداری طولانی در دمای محیط یا شرایط نامناسب ذخیرهسازی ایجاد میشود. به همین دلیل پایش منظم توتال کانت، بخشی مهم از برنامه مدیریت آغوز در گاوداریهای صنعتی است.
ترکیب ارزیابی بریکس و توتال کانت، دید جامعی از کیفیت تغذیه اولیه گوساله ارائه میدهد و به دامدار کمک میکند تنها آغوز باکیفیت و سالم را برای مصرف انتخاب کند. اجرای این برنامه مدیریتی باعث کاهش تلفات گوساله، بهبود رشد، افزایش مقاومت در برابر بیماریها و ارتقای عملکرد آینده دام در گله خواهد شد.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.