در تولید سیلوی باکیفیت قصیل جو، زمان برداشت، میزان رطوبت و اندازه قطعات علوفه از مهمترین عوامل تعیینکننده کیفیت نهایی سیلاژ هستند. برداشت در مرحله مناسب رشد، معمولاً از ابتدای ظهور سنبله تا مرحله خمیری نرم، باعث ایجاد تعادل مطلوب بین انرژی، فیبر و قابلیت هضم علوفه میشود. در این مرحله، قصیل جو علاوه بر ارزش غذایی مناسب، شرایط بهتری برای تخمیر و نگهداری در سیلو خواهد داشت.
میزان ماده خشک یا رطوبت در زمان برداشت اهمیت بسیار زیادی دارد. ماده خشک مناسب برای سیلوی قصیل جو معمولاً حدود 30 تا 38 درصد توصیه میشود که معادل رطوبت تقریبی 62 تا 70 درصد است. اگر علوفه بیش از حد مرطوب باشد، احتمال خروج شیره سیلو، تخمیر نامطلوب، افزایش اسید بوتیریک و رشد باکتریهای مضر بیشتر میشود. در مقابل، اگر ماده خشک بیش از حد بالا باشد، فشردهسازی دشوار شده و هوای بیشتری داخل سیلو باقی میماند که میتواند موجب افزایش pH و فساد سیلاژ گردد.اندازه قطعات در زمان چاپر کردن نیز نقش مهمی در کیفیت تخمیر دارد. طول مناسب خرد شدن قصیل جو معمولاً حدود 1.5 تا 3 سانتیمتر در نظر گرفته میشود. این اندازه باعث تراکم بهتر، خروج مناسب هوا و ایجاد شرایط بیهوازی مطلوب برای فعالیت باکتریهای تولیدکننده اسید لاکتیک میشود. کاهش سریع pH در این شرایط از رشد کپکها و عوامل فساد جلوگیری کرده و به حفظ ارزش غذایی سیلو کمک میکند.
در سیلوی استاندارد، pH نهایی معمولاً باید در محدوده حدود 3.8 تا 4.5 قرار گیرد. رسیدن سریع به این محدوده نشاندهنده تخمیر مناسب و تولید کافی اسید لاکتیک است. اگر به دلیل رطوبت نامناسب، خرد شدن غیراستاندارد یا تراکم ناکافی، pH بالا باقی بماند، خطر فساد، گرم شدن سیلو و افت کیفیت خوراک افزایش پیدا میکندتنظیم صحیح چاپر، کنترل ماده خشک پیش از برداشت، فشردهسازی مناسب و پوشش کامل سیلو با پلاستیک و وزنه، مجموعه عواملی هستند که در کنار هم موجب تولید سیلوی قصیل جو باکیفیت، خوشخوراک و پایدار برای دامهای شیری میشوند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.